อื้อหือ มาอยู่ HERSHEY แหม

ใครได้ยินชื่อก็อยากมาทำงานที่นี่แล้วแหละ บริษัทผลิตช็อคโคแลตรายใหญ่ของโลก ที่ไหนได้ หลอกคนไทยมาทำแรงงานเถื่อนนี่เอง

ก็ทำงานเฮอร์ชี่มาได้สามอาทิตย์แระ

อื้อหือ เพิ่งเคยทำงานกรรมกรจริง ๆ ครั้งแรกในชีวิตก็ที่นี่แหละ

โหย ทุกคนคงกินช็อคโคแลตแร้วก็ว่าเบาเนาะ แต่ถ้าม้นแพ็กที ร้อยกว่าอันหล่ะ แร้วให้เราถือกล่องไปสแต็กสูงเท่าหัวอะคับ

นึกภาพออกเลยหล่ะสิ เหอ ๆ

เครียดเรยนะเนี่ย ช่วงนี้ได้นอนวันละ ไม่ถึงห้าชม ทำงาน สองงานก็หนักมาก

อยากกลับเมืองไทยแร้วแต่ต้องกัดฟันอยู่ต่ออีกเดือนนึง

เบื่อจริงๆ

เงินก็ได้นิดเดียวเอง ไม่รํจะทำไปเพื่ออะไร เบื่อ เดือนนึงแห่งนรก

ไว้ใครว่าง ๆ ก็เมลมาคุยกันเล่น ๆ หน่อย เหงา เบื่อ ไม่มีไรทำ ตอนนี้หมดอารมณ์เขียนแระ บาย ๆ

แร้วชื่อเรื่อง A F*CKED UP WAREHOUSE นี้ก็มาจากว่าไปคุยกับ้คนเมกาแท้ ๆ ที่ทำงานเค้าบอกว่าคนส่วนใหญ่ที่นี่มีแต่สเปน แรว้เค้าหยามคนไทย เล่น พรรคพวก มีที่ไหนอ่ะด่าผมซี่งเคยอยู่เมืองนอกมาหกปีเป็นภาษาอ้งกฤษอ่ะ สาด อยากตีให้หมดเรยคนสเปน เคยชอบเชียร์บอลสเปนนะ แต่ตอนนี้เกลียจคนสเปนพอ ๆ กับ้คนญวนเรย เหอๆ เครียดจัด ช่วงนี้ ขอระบายใน blog หน่อยเหอะ คนเมกาชวนไปขับรถ fork lifter ได้ชม ละ สิบกว่าดอล ดีมาก ๆ แต่ไปไม่ได้เพราะมีสํญญากับงานแรกไว้ เครียดจัด เบื่อคับ ผมอยากกลับเมืองไทยแร้ว ปิดเทอมเหมือนยิ่งทรมานกว่าเดิม ขอให้ผมรอดกล้บไปเมืองไทยซักทีเหอะ เซงมาก ๆ แร้ว